Zendingsorganisatie starten campagne ‘No Choice’

3 Miljard mensen kunnen niet voor Jezus kiezen, omdat zij nog nooit van Jezus gehoord hebben. Dat is 40% van de wereldbevolking. Je vindt hen in een onherbergzaam gebied of in een land waar evangelisatie verboden is. Maar ook in een westerse miljoenenstad. Dat raakt ons. Daarom starten 14 zendingsorganisaties de campagne ‘No Choice’.

Help mee om het evangelie te vertellen aan deze minst bereikten! Deel hun verhalen in je eigen netwerk, on- en offline. Zo vragen wij samen aandacht voor deze 3 miljard mensen. Je vindt de verhalen op onze website en op www.no-choice.nl.

Algerijnse politie sluit drie protestantse kerken en mishandelt kerkgangers

Op 15 oktober heeft de Algerijnse politie de grootste portestants kerk van het land gesloten. In de voorbije weken gebeurde dit ook bij twee andere Algerijnse kerken. Bij de meest recente actie gebruikten de agenten geweld tegen de aanwezige gelovigen en tegen voorganger Salah Chalah, die tevens voorzitter is van de Protestantse Kerk van Algerije. Het betreft de Full Gospel Church in Tizi Ouzou. Dat meldt mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch.

De Protestantse Kerk van Algerije telt 46 kerken. In het afgelopen jaren zijn er inmiddels minstens acht kerken gesloten door de overheid. Dit ondanks het feit dat het kerkgenootschap al sinds 1974 door de overheid officieel erkend wordt. Kerken worden de laatste jaren echter verplicht om zich opnieuw te laten registreren. Als de vertegenwoordigers van de kerken zich hiervoor melden bij de instanties, wordt dit verzoek echter niet ingewilligd.

Bron: Human Right Watch. Meer informatie over de situatie in Algerije is (in het Engels) te vinden op de website hrw.org

Podcast-maker Ciara, reli-reporter der zuiderburen

De Vlaamse Ciara Goossens is een van de mission-minded jonge mensen die we de komende tijd op de voet zullen volgen bij OnMission. Ciara maakt de podcast-serie Melk en Honing, waarin ze haar oor te luister legt bij inspirerende christenen. Als start van een serie posts waarin we haar podcasts zullen volgen, hierbij alvast een eerste kennismaking met de reli-reporter der zuiderburen.

Kun jij jezelf in een paar zinnen voorstellen? 

Ik ben Ciara (29), de vrouw achter de podcast-serie ‘Melk & Honing’. Gent vormt mijn thuisbasis. Hier woon ik samen met mijn man Paulus en zoontje Jozua in een droomhuis te midden van het oude centrum. Ik ben gepassioneerd door het moederschap, bewegen, biografieën en podcasts uiteraard. Ik genoot een opleiding journalistiek en werk nu al 6 jaar in de christelijke sector. 

Wat is het format van Melk en Honing en hoe kwam je op dit idee?

Het viel me op dat in veel Bijbelverhalen maaltijden worden aangehaald. Eten en de Bijbel is dus geen vreemde combinatie. Daarom dacht ik van hieruit een reportagereeks op te bouwen met telkens een andere christen aan het woord in zijn of haar keuken. Zo zag ‘Melk & Honing’ het levenslicht. Een podcast die ik maak in opdracht van Trans World Radio. Het doel is om mensen die nog weinig met het geloof hebben op een laagdrempelige manier terug te prikkelen en hen te ontmoeten op hun vertrouwelijke plekken, zoals de keuken! Het is geen kookshow, wel een getuigenissenprogramma. Terwijl boeiende gasten hun levensverhaal delen wordt er aan een ‘Bijbels’ hapje gewerkt en leren we elkaar beter kennen.

Je werkt in elke editie aan een hemels hapje. Wat is eigenlijk jouw favoriete kostje?

Ik ben verzot op ovenschotels. Een laagje aardappelen met erboven seizoensgroenten en tenslotte geruld gehakt met een sausje. Het water loopt me in de mond. Helaas is het in het programma niet evident om echt grote maaltijden te bereiden, we willen namelijk dat de verhalen voorop staan, daarom beperken we ons tot kleinere hapjes. Maar van alle hapjes in de podcast sprongen ‘Salomo’s kipsatés’ uit aflevering 6 of de ‘joodse honingcake’ uit aflevering 3 er zeker uit.

Je hebt de eerste 10 podcasts in de serie nu achter de rug. Welk moment is jou het meest bijgebleven?

Het hoogtepunt voor mij was het interview met Jordan Botaka, profvoetballer en aanvoerder van voetbalploeg Sint-Truiden uit de eerste klasse. Een Congolese Nederlander met wie ik zo vertrouwd over het geloof kon praten. Het was verfrissend om (in België) iemand te ontmoeten die ondanks de druk van het voetbalwereldje zo met beide benen vaststaat in zijn geloof. Maar evengoed geniet ik van de gesprekken met minder bekende christenen. Het mogen toegelaten worden in de intimiteit van hun huis en hun levensverhalen, dat werkt zo inspirerend. Na zo’n interview ben ik vaak bekaf, maar ook zo vervuld en gezegend.

Wie zou jij dolgraag nog eens te gast hebben in je programma?

Karel, uit aflevering 2, is een geboren verhalenverteller en humorist. Een man die al meer dan eens de dood in de ogen heeft gekeken, een kerk leidt in Brugge en bovendien is hij de saxofoonmaker die het merk van Adolphe Sax opnieuw leven heeft ingeblazen. Hoewel mijn reportages toch 40 minuten duren, kon ik onmogelijk alle zijn verhalen erin kwijt. Misschien komt er later wel een part 2!

Bekijk hier de updates van Ciara op haar Photo Wall op OnMission

From ‘Utrecht’ to ‘Onbereikt Moslim volk’

Van 1 tot 3 november organiseert zendingsorganisatie Frontiers een kennismakingsweekend. Speciaal voor wie meer wil weten over een leven als zendingswerker. Frontiers werft missionaire mensen om het evangelie te brengen naar onbereikte Moslim volken. De flyer van het evenement heeft dan ook de vorm gekregen van een vliegticket voor een reisje van Utrecht naar een nog nader te bepalen onbereikt volk. Dus weet waar je aan begint als je inboekt voor dit weekend 🙂 Je kunt je hier inschrijven.

Foto: InstagramFOTOGRAFIN / Pixabay

‘Twee miljard mensen hebben nog nooit het Evangelie gehoord. Kerken en kerkleiders, leg dáár de prioriteit.’


Acht vragen aan Arco de Leede van Interserve


In een tijd dat zendingsorganisaties er niet over piekerden om vrouwen het zendingsveld op te sturen, besloten twee dames dan maar zelf een organisatie op te richten. Zo begon 167 jaar geleden Interserve. Gericht op medische zorg en onderwijs werden de eerste 100 jaar uitsluitend vrouwen uitgezonden via deze organisatie. Toch, bij het Nederlandse kantoor van Interserve staat vandaag de dag een man aan het roer: de 48-jarige Arco de Leede. Hij benadrukt: ‘Het zit echter nog steeds in ons dna om bij leiderschap niet te kijken naar gender, maar puur naar skills en gaven.’


1) Klopt het dat jij ooit een internetcafé hebt opgericht in een Arabische land?
Samen met vrouw woonde ik aan het begin van het internet-tijdperk in een provinciestadje in de Arabische Wereld. In de hoofdstad verschenen overal internet-cafés. Wij hebben er toen eentje opgericht in onze eigen woonplaats. Ons café beschikte over een klaslokaal, zodat we er ook computerles konden geven. We hadden echter al snel geduchte concurrentie. Binnen een jaar waren er nog 20 internetcafés in de stad. Na drie jaar heb ik het café overgedragen aan een lokale ondernemer. In de hoofdstad heb ik toen een nieuw bedrijf opgezet: een Business School. 


2) Een Business School?
Ja, het fijne was dat dat wat dichter bij mijn eigen opleiding lag. Ik heb een accountancy- en een MBA-diploma. Bovendien had deze school de potentie om wat groter te worden, zodat we bijvoorbeeld ook betaald personeel aan konden trekken. Dat geeft een goede basis om duurzame relaties aan te gaan. We gaven ondernemers les in leiderschap, marketing en financieel management. Dit was een heel mooie manier om mijn geloof te integreren met een product dat echt toegevoegde waarde heeft voor de mensen om me heen. Dat is precies de visie van Interserve: vanuit je werk doe je iets voor mensen en bouw je relaties op. Relaties die niet gebaseerd zijn op: ‘ik wil dat jij mijn verhaal aanhoort’, maar die praktisch en legitiem zijn. Dán krijg je ook het krediet om op het juiste moment aan de juiste persoon van je geloof te kunnen getuigen.

Mijn ervaring is dat geloof delen lukt, omdat je legitieme reden hebt om ergens te zijn.


3) Is dat dan niet veel werk en een beetje zending?
Mijn ervaring is dat geloof delen lukt, omdat je legitieme reden hebt om ergens te zijn. Zeker in de landen waar Interserve veelal werkt: Azië en de Arabische wereld. Op de Business School hadden we tien werknemers en tien docenten. Dat waren de mensen met wie we in eerste instantie onze relaties wilden aangaan. Het is niet werk náást zending, maar ‘work ís ministry’. Op deze manier kun je langdurig impact hebben, bidden voor mensen, en voedingsbodem zien ontstaan om met hen te delen waar ze aanvankelijk soms voor terugschrikken. Maar het is een heel lang proces, in onze tijd in de Arabische Wereld hebben we slechts een paar mensen tot geloof in Jezus Christus zien komen. Van 1970 tot 2010 zijn er aardig wat christenen actief geweest in het land waar we waren. Nu is bijna iedereen er weg, en verrassend genoeg groeit de kerk sneller dan in die jaren. Toch staat het niet los van elkaar, de mensen die tot geloof komen zijn vaak degenen die tóen met christenen zijn opgetrokken. Onze opdracht is in gehoorzaamheid te getuigen van ons geloof. We hoeven niemand te bekeren, dat kunnen we niet eens, dat doet Gods Geest. Dat haalt de kramp eraf, maar niet de urgentie.


4) Je bent directeur van een zendingsorganisatie. Wanneer heeft het geloof jou gegrepen?
Toen ik 19 jaar was las ik Handelingen 16 vers 31. Paulus zegt daar tegen de cipier: ‘Geloof in Jezus en je zult behouden worden.’ Dat simpele zinnetje raakt mij diep en scheen zich op dat moment heel persoonlijk tot mij te richten. Daar begon het besef tot mij door te dringen: Jezus is er ook voor mij. In mijn studietijd sloot ik me aan bij een Ichthus studiegroep, waar mijn geloof zich verder verdiepte. Ik leerde mijn vrouw kennen en bij ons beide ontstond langzaam aan een focus op leven en geloven in het buitenland. Zo vertrokken we eerste voor korte tijd naar India en daarna kwamen we in de Arabische Wereld terecht.


5) Er zijn een hoop zendingsorganisaties. Waarin onderscheidt Interserve zich?
We verlangen ernaar dat mensen veranderd worden door Jezus, dat is onze passie. Toch zijn we geen evangelisatieclub en ook geen churchplantingsorganisaite. Wij zien werk als een door God gegeven roeping. We zenden christenprofessionals uit in Azië en de Arabische wereld. Overigens, nu er veel Syriërs in onze land zijn komen wonen, zien we dat net zo goed als onze doelgroep, gewoon in Nederland. Door ons werk goed te doen, eerlijk en respectvol te zijn, bouwen we relaties op en delen we daarbinnen ons geloof. We profileren onszelf met de leus: ‘UitZENDwerk, het bureau waar geloof werkt’. We detacheren ook letterlijk mensen. Naar ontwikkelingsorganisaties, naar universiteiten, advocatenkantoren of waar dan ook. En in dat werk laten we ons geloof werken. 


6) Welk Interserve-verhaal van het afgelopen jaar heeft je het meest aangesproken?
Dat verhaal speelt zich af in een christelijk ziekenhuis In een Arabisch land. Een zeer conservatief moslim – hier zouden we ‘m misschien wel een extremist noemen – kwam daar omdat zijn vrouw hulp nodig had bij haar bevalling. De man merkte op met hoeveel zorg en liefde zijn vrouw werd geholpen. Hij ervoer wat het voor christenen betekent als ze zeggen: ‘Heb God lief en je naaste als jezelf’. In zijn reactie liet hij merken dat hij hierdoor geraakt was: ‘Ik voel hier een oprecht meeleven met mijn gezin.’ Ik weet niet hoe het verhaal verder is gegaan. Ik weet alleen dat op dat moment die praktische liefde iets in zijn hart kon ontsluiten. Ik hoop en bid dat zijn hart verder zal opengaan en hij christen wordt. Het raakt mij ook omdat we weten dat 2 miljard mensen – vaak in moslimlanden – nog nooit het Evangelie hebben gehoord, of gevoeld. Deze man heeft daar onverwacht wel iets van geproefd en het raakte hem. Gewoon omdat wij als professional ons werk in gehoorzaamheid aan God en in geloof konden doen.

Mensen lopen soms gevaar en moeten altijd op hun hoede zijn. Maar toch geldt ook deze vreemde relativering: de meeste ongelukken met medewerkers zijn auto-ongelukken!


8) Als jij komende zondag 1 minuut mocht live-streamen in elke Nederlandse kerk, wat zou dan de kern van je boodschap zijn?
Ik zei het net al: twee miljard mensen hebben nog nóóit het Evangelie gehoord. Kerken en kerkleiders: leg daar de prioriteit wat betreft zending. En daar willen wij graag onze hulp bij aanbieden: schakel ons in om in gesprek te gaan, om een jongerenreis te organiseren of om voor korte of langere tijd uitgezonden te worden.

Bekijk deze video om nader kennis te maken met Interserve:


Bekijk hier de actuele vacatures van Interserve.

Van grap tot serieuze stap

Deze maand is de 25-jarige Sanne met WEC naar een land in Zuidoost-Azië vertrokken. Wat begon als ‘een grapje’ is uitgemond in een serieuze stap om voor minimaal één jaar naar het buitenland te gaan. Hoe is Sanne tot deze stap gekomen?

Ze vertelt dat vanuit haar gemeente een zendingsechtpaar met WEC is uitgezonden naar het land waar ze naartoe is gegaan. Sannes ouders maken onderdeel uit van het thuisfrontteam van dit echtpaar. Twee jaar geleden kreeg Sanne gelegenheid om het zendingsgezin te ontmoeten: haar ouders waren namelijk 25 jaar getrouwd en ze wilden met hun kinderen een reis maken naar dit land. Tijdens het bezoek aan het land en aan de zendelingen die er actief zijn werd Sanne  aangesproken. Het land en de mensen raakten haar. De vrouw van het zendingsechtpaar zei voor de grap dat Sanne er wel zou kunnen werken als leerkracht op een school. Met name internationale scholen zijn steeds op zoek naar mensen. Die opmerking bleef echter hangen. Het land liet Sanne niet los. De mensen lieten haar niet los. Waren dit Sannes eigen gedachten en verlangens? Of was het iets van God?

Grote verschillen
Sanne besloot om haar arbeidscontract bij een bassischool op te zeggen en om voor minimaal een jaar naar Zuidoost-Azië te verhuizen. Sanne gaat er werken als leerkracht op een internationale school. Op deze school zitten voornamelijk kinderen van zendelingen. Daardoor bestaat de school uit veel verschillende culturen. Sanne wil de kinderen graag veiligheid en structuur brengen. Sommigen zijn pas verhuisd naar het land. Dat brengt mogelijke chaos met zich mee, temeer omdat andere kinderen op de school uit een andere cultuur komen. Sanne ziet het als een uitdaging om de lessen aan te passen naar wat de kinderen nodig hebben. Dat zal niet meevallen, vanwege de niveau- en cultuurverschillen. De lessen vinden in het Engels plaats en dat is iets dat Sanne niet gewend is in het onderwijs. Het zal haar de nodige tijd kosten om daaraan te wennen.

Ondersteunen van zendelingen
Ook gaat Sanne twee middagen per week Nederlandse les geven aan kinderen van zendelingen. De moeders van deze kinderen verzorgden dit onderwijs tot nu toe zelf. Sanne hoopt met haar komst deze moeders te ondersteunen door de onderwijstaak op zich te nemen.

WEC is blij met deze stap van Sanne, die inmiddels vertrokken is naar het land dat haar niet los liet, om een vertrouwde omgeving te creëren waar kinderen veilig kunnen leren. Want één ding hebben deze kinderen gemeen: ze leven allemaal in een cultuur die niet de eigen is. Sanne wil komend jaar door haar werk God dienen. Ze vindt het fijn als ze iets kan betekenen voor anderen en Jezus kan volgen. Dienend op weg gaan; anderen ondersteunen. Haar eigen gaven en talenten daarvoor gebruiken en inzetten.

Sanne is uitgezonden via WEC. Hier vind je de actuele vacatures bij WEC.

Vietnamese Liem laat alcohol achter zich en sticht nu kerken in Tsjechië

27 jaar geleden kwam hij tot geloof (1992): CAMA zendeling Liem Ngo. Liem kwam vanuit Vietnam naar toenmalig Tsjecho-Slowakije om te studeren. Zijn studie verliep goed, maar Liem raakte zwaar verslaafd aan alcohol. Na de val van de Berlijnse muur kwam hij als vluchteling terecht in Nederland. Nu is hij samen met zijn vrouw en kinderen zendeling in Tsjechië. En is de vrucht van hun werk gigantisch.

Ten tijde van het communisme moest Liem vluchten en kwam in Nederland terecht. Hij geloofde niet in God en was animist. In het asielzoekerscentrum waar hij woonde (Leersum) besloot Liem op een dag te gaan vasten. Samen met een grote groep Vietnamese vluchtelingen had hij als doel om 26 dagen lang niet te eten en alleen water te drinken. Na 14 dagen ging het zo slecht met Liem dat hij dood wilde. Hij bad tot boeddha en schreeuwde het uit naar elke ‘god’ die maar naar hem wilde luisteren. Maar het bleef stil. Het werd zo heftig dat Liem geen hoop meer had.

Bevrijd van alcoholverslaving

https://camazending.nl/wp-content/uploads/2019/07/CAMA-zendeling-Liem-Ngo.jpg

’s Nachts herinnerde hij zich een gesprek met een Vietnamese evangelist van twee maanden geleden. Deze meneer vertelde Liem dat hij God mocht aanroepen als hij in nood zou zijn, met de belofte dat God hem zou helpen. Liem riep God aan en voor het eerst in zijn leven ervoer hij dat God echt bestaat en zijn gebed verhoorde. Sinds die tijd begon Liem Bijbel te lezen en eind januari 1992 viel Liem op zijn knieën om vergeving te vragen. Met tranen heeft hij Jezus uitgenodigd om in zijn leven te komen als zijn Verlosser en Heer. Sinds zijn bekering kan hij geen alcohol meer drinken, maar ervaart daarentegen elke dag de vervulling met de Heilige Geest.

Geroepen door God

Liem ervaart dat hij is geroepen door God. Nu zet hij samen met zijn vrouw Ha zijn leven in voor Gods Koninkrijk in Tsjechië en verlangt hij er naar om de 65 duizend Vietnamezen in Tsjechië te winnen voor Jezus.

https://camazending.nl/wp-content/uploads/2019/07/CAMA-Zendeling-Liem-Ngo.jpg

Verschillende mensen zijn genezen, tientallen zijn tot geloof gekomen

Momenteel hebben ze al 4 kerken gesticht en zijn ze tot grote zegen voor dit land. Liem kan urenlang vertellen over de dingen die ze meemaken in Tsjechië. Verschillende mensen zijn genezen, tientallen zijn tot geloof gekomen, kerken groeien, mensen ontmoeten Jezus op straat en ook gevangenissen worden bereikt met het Evangelie. Samen trainen Liem en Ha groepsleiders en evangelisten in Tsjechië, om de bevolking tot Jezus te leiden. Ze houden Bijbelstudies, gaan gevangenissen binnen en geven heel hun leven voor het Evangelie. Wat een getuigenis!

Liem werkt voor Cama Zending. Hier vind je actuele vacatures bij deze organisatie.

Hanne de Vries’ Love Revolution wil Oost-Europa happy maken

“Jullie moeten naar Roemenië komen en vreugde brengen in ons depressieve land’. Dat is wat aanbiddingsleider Hanne de Vries te horen kreeg van een Roemeense worshipleader, Stefan Petre. En dit is precies het doel van Hanne’s stichting, Love Revolution. Daarom tourt Hanne deze zomer met zijn band door Oost-Europa. Ze zullen op verschillende plekken worship-concerten geven.

Hanne, bekend van onder andere Opwekking en de EO-Jongerendag, richtte zo’n twee jaar geleden Love Revolution op, om vorm te geven aan de roeping die hij al jaren ervaart. Hanne: “Met de stichting willen we vreugde brengen door middel van muziek op plekken waar somberheid heerst en waar verdrukking is. Dit doen we door Muziek- & Missie-reizen naar landen waar weinig tot geen mogelijkheden en concerten zijn zoals wij die kennen in Nederland. We willen lokale christenen bemoedigen en mensen iets van Jezus laten zien.” Tijdens de reizen die Hanne maakt werkt hij samen met lokale aanbiddingsleiders zodat hij op die manier hun werk ter plekke ondersteunt en een boost geeft.

Sinds Hanne in november 2017 met zijn band naar India reisde voor de allereerste Muziek- & Missie-reis, groeit Love Revolution enorm. Al veel Nederlandse mede-christenen ondersteunen de stichting financieel en in gebed. Omdat de reizen bewust naar landen gaan die veel minder rijk zijn dan Nederland, zijn donateurs hard nodig. Roemenië is de eerstvolgende reis, maar ook India staat dit jaar weer op de planning. Daar wil Hanne naar afgelegen steden reizen om aanbiddingsconcerten te geven. Ben je geïnteresseerd in het werk van Love Revolution of wil je Hanne en zijn band ondersteunen in hun werk, kijk dan op stichtingloverevolution.nl.

Bijbels voor Noord-Korea zodra de grens open gaat

Bijbels voor Noord-Korea zodra de grens open gaat. Dat is één van de belangrijkste programma’s waaraan Dr. Jae Min Ho, directeur van het Koreaans Bijbelgenootschap, met zijn team werkt. Zo’n 60% van de benodigde fondsen is inmiddels bijeen. Dit zegt hij in een interview met het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG).

Dr. Ho bracht afgelopen week een werkbezoek aan het NBG. Zijn vader is geboren in wat nu Noord-Korea is. Hij groeide op met diens verhalen over de Korea-oorlog. Maar nu het land al meer dan 70 jaar verdeeld is in Noord en Zuid, is de jongste generatie minder met die situatie bezig, vertelt Dr. Ho aan het NBG. Mede daarom is het programma ‘Bijbels voor Noord-Korea’ belangrijk. ‘We zijn er sinds 1990 mee bezig. We willen voorbereid zijn als de grenzen van Noord-Korea opengaan. Ook onder de 25 miljoen Noord-Koreanen hebben we een missie’, aldus Dr. Ho.

Momenteel zijn over de grens alleen geheime contacten een optie, maar die zijn riskant en complex. In Noord-Korea wonen naar schatting zo’n 100.000 christenen, waarvan tienduizenden in strafkampen gevangen zitten. Het hebben van een Bijbel is verboden. Ook al is de grens met het land nu nog dicht, het Koreaans Bijbelgenootschap zet zich actief in voor de 30.000 vluchtelingen uit Noord-Korea. Ze kunnen een gratis Bijbel krijgen, alsook hulp bij hun integratie in Zuid-Korea.

Lees meer op www.bijbelgenootschap.nl/zuidkorea

TWR slaat nieuwe weg in met uniek mediabelevingscentrum

Hubrecht Smits, directeur van TWR Nederland & België, heeft de sleutels van het Poortgebouw op Landgoed Schaffelaar in Barneveld overhandigd gekregen. TWR wil in het gebouw een nieuw en uniek mediabelevingscentrum openen – ‘Missie & Media’ – om mensen meer bij het wereldwijde werk te betrekken. De komende maanden wordt hard gewerkt om een interactief programma voor bezoekers klaar te maken.

De wereld vol nieuwe media biedt grote kansen om het Evangelie overal bekend te maken. TWR doet dat sinds 1952 via radio, maar gebruikt de laatste jaren ook steeds meer nieuwe media zoals apps, internet en audiospelers. In het belevingscentrum kunnen bezoekers van dichtbij kennismaken met het werk van TWR, daar zelf actief mee bezig zijn en ontdekken wat er wereldwijd gebeurt op het zendingsveld, maar ook wat TWR in Nederland doet. Verhalen van mensen ver weg komen dichtbij, zodat er meer betrokkenheid groeit.

Bert Kuijt, directeur van KBB B.V., wiens organisatie zich al jaren lang inzet om ‘Het Schaffelaar Erf’ en de diverse gebouwen te revitaliseren, is enthousiast over de samenwerking. “We zochten een organisatie die past in de opzet van Het Schaffelaar Erf: kleinschalig, divers en gericht op elkaar. Het nieuwe initiatief van TWR is een mooie aanvulling op het Erf.”

“Het pand is helemaal geschikt voor ons doel en we ervaren dat dit op ons pad is gebracht. Er is een goede klik met KBB; wij zien een mooie samenwerking tegemoet”, vindt Hubrecht Smits.

Poortgebouw

Het belevingscentrum bevindt zich naast Huize De Schaffelaar waar het kantoor van TWR gevestigd is. Het Poortgebouw is een nieuw gebouw, dat door het gebruik van natuurlijke materialen mooi opgaat in de omgeving. Het gebouw bestaat uit twee cirkels, waarbij de rondingen gescheiden worden door een poort, die de toegang vormt voor de bezoekers van Het Schaffelaar Erf. Op het Erf is in de nabije toekomst een kinderboerderij te vinden, een kunstatelier, een dagbesteding voor mensen met een beperking en het instituut voor natuureducatie en duurzaamheid. Verder wordt gewerkt aan een pannenkoekenrestaurant en een winkel met natuurproducten. Het idee achter de herinrichting van Het Schaffelaar Erf is om een verbinding te maken tussen spelen en natuur, verleden en heden. Gecombineerd met de prachtige omgeving van het landgoed is hier alles aanwezig voor een mooie dag.