Hoe blijf je bij je leest als zendeling?

In het werk als zendeling zijn er regelmatig nevenactiviteiten. Soms worden die nevenactiviteiten groter dan je wilt of had kunnen bedenken. Hoe blijf je als zendeling bij je core business? Maar ook: hoe ben je flexibel in je roeping? We vroegen het zendingsfotograaf en cameravrouw Evelien.

Wat mij helpt om me te focussen is dat ik blijf praten met mensen om mij heen. Met God, met mijn man, met de uitzendende organisatie en met vrienden hier. Voor mij is een belangrijke graadmeter of ik vrede in mijn hart heb bij wat ik doe en laat. Mijn roeping speelt daarbij een leidende rol. Mijn roeping is om de lokale kerk en de groepen die ermee samen hangen toe te rusten, voor mij vaak via (bewegende) beelden. Soms maak je wel eens ‘een uitstapje’, maar het is belangrijk om te blijven evalueren waar je staat, zodat het niet afleidt van het doel waarvoor je oorspronkelijk kwam.

Niet anderen na-apen
Soms denk ik dat ik wat meer op de andere zendingswerkers moet gaan lijken. Door meer te preken tijdens zondagse diensten. Toen we dat tegen onze teamleider zeiden, was hij verbaasd en zei: “De gave die jij hebt gekregen moet je inzetten; spiegel je niet aan anderen!”

Coaching
Onder mijn bediening valt de laatste jaren dat ik samen met mijn man Afrikaanse jongeren coach. Dat vinden we belangrijk omdat we niet alleen skills willen ontwikkelen, maar ook karakters willen vormen die ertoe doen. Hiervoor hebben we in Nederland een coachingstraining gevolgd die we hier toepassen. Het coachings-gebeuren is een hulpmiddel om het beste uit de jongeren te halen, zodat ze zelf ook verlangens krijgen, dat ze leren dromen en dat vervolgens omzetten in doelen om naar toe te werken. Het gaat uiteindelijk niet om het werk, al moet het werk wel gedaan worden.

“Coaching is voor ons een stuk discipelschap en het voorleven van Christus door ons heen.”

Droom handen en voeten geven
Maria van 24 jaar was in Mali tot levend geloof gekomen en kwam uit een katholiek gezin. Haar moeder dacht dat ze gek was geworden. Maria had een hele duidelijke droom gekregen van God om te zorgen voor verlaten of getraumatiseerde kinderen of oorlogskinderen.  Maar hoe zou ze daar praktisch handen en voeten aan kunnen geven? Hoe kon ze Jezus blijven volgen? Ze wist het niet en een paar maanden geleden was ze erg ontmoedigd. Samen hebben we een vragenlijst doorgelopen. Met vragen zoals: Waarom ben ik hier? Wat is mijn droom? Wat is mijn passie?

POP
Uiteindelijk resulteerde het in een soort POP (Persoonlijk Ontwikkelings Plan). Maria’s droom was om kinderen in Rwanda te helpen, 6000 kilometer verderop. Als ze haar droom waar wil maken, moet ze eerst Engels leren, dus volgt ze nu een Engelse cursus op een serieus niveau. Daarnaast volgt ze nu in Togo een pastoraat-cursus zodat ze mensen beter kan begrijpen en begeleiden.

Waaier netwerk
Mijn man en ik coachen afzonderlijk zes jongeren. We hopen op een waaier netwerk, zodat dingen van binnenuit en blijvend gaan veranderen. Dat doen we naast ons werk, maar vinden we wel onder de roeping vallen ‘om de lokale kerk toe te rusten’.

Foto: Pixabay