Van grap tot serieuze stap

Deze maand is de 25-jarige Sanne met WEC naar een land in Zuidoost-Azië vertrokken. Wat begon als ‘een grapje’ is uitgemond in een serieuze stap om voor minimaal één jaar naar het buitenland te gaan. Hoe is Sanne tot deze stap gekomen?

Ze vertelt dat vanuit haar gemeente een zendingsechtpaar met WEC is uitgezonden naar het land waar ze naartoe is gegaan. Sannes ouders maken onderdeel uit van het thuisfrontteam van dit echtpaar. Twee jaar geleden kreeg Sanne gelegenheid om het zendingsgezin te ontmoeten: haar ouders waren namelijk 25 jaar getrouwd en ze wilden met hun kinderen een reis maken naar dit land. Tijdens het bezoek aan het land en aan de zendelingen die er actief zijn werd Sanne  aangesproken. Het land en de mensen raakten haar. De vrouw van het zendingsechtpaar zei voor de grap dat Sanne er wel zou kunnen werken als leerkracht op een school. Met name internationale scholen zijn steeds op zoek naar mensen. Die opmerking bleef echter hangen. Het land liet Sanne niet los. De mensen lieten haar niet los. Waren dit Sannes eigen gedachten en verlangens? Of was het iets van God?

Grote verschillen
Sanne besloot om haar arbeidscontract bij een bassischool op te zeggen en om voor minimaal een jaar naar Zuidoost-Azië te verhuizen. Sanne gaat er werken als leerkracht op een internationale school. Op deze school zitten voornamelijk kinderen van zendelingen. Daardoor bestaat de school uit veel verschillende culturen. Sanne wil de kinderen graag veiligheid en structuur brengen. Sommigen zijn pas verhuisd naar het land. Dat brengt mogelijke chaos met zich mee, temeer omdat andere kinderen op de school uit een andere cultuur komen. Sanne ziet het als een uitdaging om de lessen aan te passen naar wat de kinderen nodig hebben. Dat zal niet meevallen, vanwege de niveau- en cultuurverschillen. De lessen vinden in het Engels plaats en dat is iets dat Sanne niet gewend is in het onderwijs. Het zal haar de nodige tijd kosten om daaraan te wennen.

Ondersteunen van zendelingen
Ook gaat Sanne twee middagen per week Nederlandse les geven aan kinderen van zendelingen. De moeders van deze kinderen verzorgden dit onderwijs tot nu toe zelf. Sanne hoopt met haar komst deze moeders te ondersteunen door de onderwijstaak op zich te nemen.

WEC is blij met deze stap van Sanne, die inmiddels vertrokken is naar het land dat haar niet los liet, om een vertrouwde omgeving te creëren waar kinderen veilig kunnen leren. Want één ding hebben deze kinderen gemeen: ze leven allemaal in een cultuur die niet de eigen is. Sanne wil komend jaar door haar werk God dienen. Ze vindt het fijn als ze iets kan betekenen voor anderen en Jezus kan volgen. Dienend op weg gaan; anderen ondersteunen. Haar eigen gaven en talenten daarvoor gebruiken en inzetten.

Sanne is uitgezonden via WEC. Hier vind je de actuele vacatures bij WEC.