Weer even in Nederland

Marco van Blijderveen - Pixabay

Een vriend haalt me ’s ochtends op van vliegveld Zaventum bij Brussel. Na twee vluchten, met weinig nachtrust, moet ik nog wel even landen in West-Europa. Vers uit Afrika stop ik nog even bij mijn moeder in Gorkum en drink een kopje thee. Bijzonder om zo weer in de Nederlandse cultuur te rollen.

We zijn blij en dankbaar voor het gastgezin in Ede waar ik verblijf nu ik even in Nederland ben. Ik neem tijdelijk intrek in hun huis. Hun zolder is voor mij beschikbaar, ik kan aanschuiven voor een maaltijd of mijn eigen plan trekken. Dat is erg fijn. Ik kom met name voor de achtdaagse internationale missie & media-conferentie. Mijn bezoek aan Nederland is niet zozeer een verlof, maar meer een werktrip. Ik heb al afspraken staan met een aantal mensen die ik wil ontmoeten en seminars die ik wil volgen. Die kan ik weer gebruiken bij mijn media-missie in Afrika.

Aanpassen
Ik merk dat ik me makkelijk aanpas omdat ik veel reis voor mijn type zendingswerk in de media. Anders zou ik het mijn zendingswerk niet kunnen volhouden. Het geeft me energie dat ik nu gewoon buiten kan zitten en kan genieten van het voorjaars-zonnetje. In Afrika zoek je altijd de schaduw op. Een voorrecht om te genieten van de thuis-cultuur en het lente-klimaat. Ik vind het ook fijn om in de eigen taal te kunnen spreken, een zondagse dienst mee te maken en gevoed te worden.  

Geen zin in een frikandel- XXL
Het Nederlandse eten mis ik niet zozeer. Misschien omdat ik alweer vijftien jaar op het West-Afrikaanse zendingsveld zit. Ik ben niet zo van de suikerproducten zoals toetjes, hagelslag, drop, stroopwafel of frikandel XXL. In de Afrikaanse context wordt veel suiker aangeboden. maar uit gezondsheidsoogpunt ben ik minder suiker gaan eten. Maar als we zometeen zuurkoolschotel eten, dan geniet ik daar extra van.

Gewone Nederlandse dingen doen
Ik geniet erg van een hardlooprondje, een boswandeling of fietsen door de stad. Geweldig die ontluikende natuur, de vrijheid en de alledaagse Nederlandse dingen. Dat je niet over je rug kijkt wie je volgt, of dat iedereen je aankijkt omdat je een andere huidskleur hebt.

Boodschappenlijstje
Uit Afrika nam ik een lege koffer mee, met een plastic zakje met lege batterijen en lampen erin. Mijn koffer werd gelijk van de band gehaald en gecheckt. Gelukkig geloofden ze me mijn recycling-uitleg en kwam ook deze koffer aan. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen dat mijn klein chemisch afval in Afrika op straat belandt. Ik weet dat als je een plaatselijk zakje potgrond koopt er weleens een verdwaalde batterij of plastic in kan zitten.

Blije man
Voedselproducten staan niet op het boodschappenlijstje om mee terug te nemen. Wel allerlei technische dingen die mijn man besteld heeft en klaar liggen. Die kunnen we weer gebruiken voor de projecten. Mijn man zal blij zijn als ik weer terug ben. Om mij te zien, maar ook om de specifieke technische onderdelen waar hij op wacht.

Foto: Marco van Blijderveen – Pixabay